--- title: "Analiza porównawcza tłumaczeń wybranych nazw własnych w powieści Alana Alexandra Milne’a Winnie-the-Pooh w przekładzie na język polski (autorstwa Ireny Tuwim) oraz słoweński (autorstwa Majdy Stanovnik)" date: 2025-12-21 description: "„Мечо Пух“ на Алън Милн, като един от най-популярните примери за детска литература, е преведен на много различни езици. Целта на статията беше да се проверят и сравнят преводите на собствени имена на два различни славянски езика: полски и словенски." categories: - name: "Брой 1 (2019)" url: "https://modern-linguistics.eu/broy-1-2019.md" tags: - name: "Bartłomiej Rusek" url: "https://modern-linguistics.eu/tags/bartlomiej-rusek.md" --- # Analiza porównawcza tłumaczeń wybranych nazw własnych w powieści Alana Alexandra Milne’a Winnie-the-Pooh w przekładzie na język polski (autorstwa Ireny Tuwim) oraz słoweński (autorstwa Majdy Stanovnik) Wydana po raz pierwszy w 1926 roku powieść Alana Alexandra Milne’a *Winnie-the-Pooh*należy do grona niekwestionowanej klasyki literatury dziecięcej. W efekcie doczekała się ona wielu kontynuacji – zarówno w postaci adaptacji filmowych, jak i kolejnych książek. W Polsce tytuł ten znany jest przede wszystkim jako *Kubuś Puchatek*, co wynika z najstarszego i jednocześnie najbardziej popularnego przekładu, którego autorką jest Irena Tuwim. Właśnie to tłumaczenie, jako najbardziej rozpowszechnione, zostało wybrane przeze mnie do analizy. Nie oznacza to jednak, że nie pojawiły się inne: wśród nich należy wspomnieć przede wszystkim o przekładzie Moniki Adamczyk *Fredzia Phi-Phi*[[1]](#fnote1), które jednak, ze względu na silnie ukorzenioną pozycję tłumaczenia Tuwim, nie zyskało popularności. Celem niniejszego tekstu jest porównanie tłumaczeń nazw własnych w trzech wersjach językowych omawianej pozycji: oryginalnej, w wydaniu z 1992 roku (wyd. Penguin Group)[[2]](#fnote2), polskiej, w tłumaczeniu Ireny Tuwin (wyd. Nasza Księgarnia, wydanie z 1979 roku)[[3]](#fnote3) oraz słoweńskiej, w tłumaczeniu Majdy Stanovnik (wyd. Mladinska knjiga, wydanie z 1977 roku)[[4]](#fnote4). Porównanie ma na celu zestawienie różnic między polskim a słoweńskim przekładem nazw własnych, a także analizę technik przekładu, zastosowanych przez obie tłumaczki. Choć powstało wiele opracowań analizujących polskie tłumaczenie powieści Milne’a, jednak nie udało mi się – jak do tej pory – znaleźć innego, porównującego tłumaczenia na język polski i słoweński. Jedyne podobne opracowanie dotyczyło porównania polskiego i słowackiego przekładu, którym był artykuł *Adresat dziecięcy w tłumaczeniach „Winnie-the-Pooh” A. A. Milne’a na język polski i słowacki*autorstwa Sylwii Sojdy[[5]](#fnote5). Wśród samych analiz tłumaczenia Ireny Tuwim można natomiast wymienić artykuł autorstwa samej Moniki Adamczyk, która później dokonała własnego przekłady powieści[[6]](#fnote6). Podstawowy problem w tłumaczeniu *Winnie-the-Pooh*może stanowić imię protagonisty. Wynika to z faktu, że angielskie imię *Winnie*w domyśle dotyczy rodzaju żeńskiego. W efekcie, już na samym początku pierwszego rozdziału jesteśmy świadkami dialogu między narratorem a Christopherem Robinem, w którym narrator zadaje pytanie dotyczące płci *misia*. Uzyskuje odpowiedź: „He’s Winnie-ther-Pooh. Don’t you know what ‘*ther*’ means?”[[7]](#fnote7). Cały ten dialog został pominięty i nie pojawił się w wersji w tłumaczeniu Ireny Tuwim. Majda Stanovnik poradziła sobie z tym znacznie lepiej, dodając zmiękczający imię głównego bohatera książki słoweński sufiks *–ček*, który narzuca rodzaj męski: „Ime mu je Winnie-ček-Pu. Ne veš, kaj pomeni ,ček?’”[[8]](#fnote8). Tymczasem etymologia imienia *misia*wyjaśniona jest już we wstępie do książki. Człon *Pooh*pochodzi bowiem od imienia łabędzia, którego Christopher Robin nazywał tym właśnie imieniem. Człon *Winnie*natomiast od niedźwiedzia, którego zobaczył on w czasie wizyty w ogrodzie zoologicznym. Całość bazuje na prawdziwych wydarzeniach – imię to wymyślił bowiem syn Alana Alexandra Milne’a, noszący imię Christopher Robin, a *Winnie*stanowiło skrót od *Winnipeg*, czyli imienia niedźwiedzia, którego zobaczył on w londyńskim zoo. Samo Winnipeg to nazwa miejscowości w Kanadzie, z której niedźwiedź został przewieziony do Anglii[[9]](#fnote9). *Winnie*mogłoby również stanowić pewnego rodzaju nietypowe zdrobnienie imienia *Edward*. Pod nazwą *Edward Bear*opisywany był *Winnie-the-Pooh*jako zabawka, która po nadaniu jej nowego imienia nabrała ludzkich cech. Irena Tuwim w tym przypadku zamiast nazwy *Edward Bear*zastosowała uogólnienie, nazywając maskotkę po prostu „misiem”. W dalszej części książki, w miejscach gdzie w oryginale używana była nazwa *Edward Bear*, w polskim tłumaczeniu „miś” pojawiał się już jako „Miś Puchatek”. W słoweńskim tłumaczeniu konsekwentnie stosowana była nazwa *medved Edvard*. Również w polskiej wersji językowej, we wstępie znajduje się wyjaśnienie imienia *misia*– tym razem *Kubusia Puchatka*. *Puchatkiem*nazywany był bowiem pokryty białym puchem łabędź, któremu z tego właśnie powodu *Krzyś*nadał to imię. *Kubuś*, analogicznie do angielskiego *Winniego*(na potrzeby artykułu odmienianego w rodzaju męskim) to imię, które *miś*otrzymał po nazywającym się tak niedźwiedziu, którego to *Krzyś*lubił obserwować w *Zoologicznym Ogrodzie*. Sam ogród w polskiej wersji językowej nie znajduje się w żadnym konkretnym mieście. W oryginale i w słoweńskim tłumaczeniu jest natomiast mowa o londyńskim zoo. Majda Stanovnik zachowała zgodne z oryginałem zasady przy nazywaniu głównego bohatera książki, nazywając łabędzia *Pu*, a niedźwiedzia *Winnie*. Interesująca jest również kwestia nazwiska, pojawiającego się już na samym początku książki. W pierwszym rozdziale, przy opisie postaci *Kubusia Puchatka*dowiadujemy się, że żyje on w lesie pod pewnym nazwiskiem[[10]](#fnote10). W oryginale i w słoweńskim tłumaczeniu jest to nazwisko *Sanders*. Tuwim zmieniła je jednak na niepojawiające się zresztą w dalszej części powieści *Woreczko*. Nigdy nie została potwierdzona etymologia pojawiającego się u Milne’a nazwiska *Sanders*, jednak najpopularniejsze są dwie interpretacje. Według pierwszej z nich jest to przypadkowe nazwisko, na które - napisane na tabliczce - Milne natknął się w czasie spędzania wakacji w okolicach Cotchford Farm[[11]](#fnote11). Wspomniany las – Ashdown Forest – stanowi zresztą inspirację dla miejsca zamieszkania głównych bohaterów książki, którym jest *Hundred Acre Wood*[[12]](#fnote12). Bardziej prawdopodobna jest jednak inna, równie popularna interpretacja. Według niej, opisanej w książce Ann Thwaite „A.A. Milne: The Man Behind Winnie-the-Pooh”, nazwisko Sanders ma swoje korzenie w postaci Franka Sandersa, będącego właścicielem drukarni, która podobno zajmowała się drukiem niektórych prac Milne’a[[13]](#fnote13). *The Hundred Acre Wood*był nazwą, której dosłowne tłumaczenie miałoby problemy z przyjęciem się w kulturze, ze względu na obce brzmienie, wynikające z faktu, że jednostka miary, którą jest akr, nie jest stosowana ani w Polsce ani w Słowenii. W efekcie, w wersji Ireny Tuwim jest to *Stumilowy Las*. O ile jednostka mili również nie jest powszechnie stosowana w Polsce, jest ona zdecydowanie bardziej zakorzeniona w kulturze, ze względu na obecność w innych bajkach. Za jeden z najpopularniejszych przykładów można tu wymienić chociażby *siedmiomilowe buty*, pojawiające się najpierw w baśni Charlesa Perraulta o Tomciu Paluchu, a później w wierszu Jana Brzechwy, gdzie pojawiły się już w tytule („Siedmiomilowe Buty”). W przypadku słoweńskiego tłumaczenia, o szczególnej pozycji, wyróżniający ten las wśród innych, świadczyła nie jego powierzchnia, lecz wiek. Majda Stanovnik użyła bowiem nazwy *Stoletna hosta*. O wieku lasu może świadczyć również samo określenie *hosta*, będące archaizmem synonimicznym do pozostającego w powszechnym użyciu *gozd*(pl. las). Pierwszym z przyjaciół Kubusia Puchatka, pojawiającym się w książce, jest jego najlepszy przyjaciel, *Prosiaczek*. W przypadku tego imienia, zgodność z oryginałem została w pełni zachowana – angielski *Piglet*to polski *Prosiaczek*i słoweński *Pujsek*. Nieco inaczej wyglądała kwestia *Królika*, który w oryginale otrzymał imię *Rabbit*, a w słoweńskim tłumaczeniu stał się *Zajcem*. *Zajec*stanowi jednak dosłowne tłumaczenie angielskiego *hare*, tłumaczonego na język polski jako zając. W słownikach jednak wymieniany jest jako bezpośredni synonim znacznie mniej popularnego słowa *kunec*[[14]](#fnote14), będącego dosłownym ekwiwalentem angielskiego *rabbit*(pl. królik). Nieco bardziej skomplikowana była kwestia *Christophera Robina*. Te dwa imiona, które nosił syn autora powieści, zostały w tłumaczeniu Ireny Tuwim skrócone do samego pierwszego imienia, które uległo przy tym zdrobnieniu: *Krzyś*. Na początku trzeciego rozdziału doprowadza to do pewnej rozbieżności od oryginału, w krótkiej dyskusji na temat posiadania drugiego imienia, przeprowadzonej przez bohaterów książki. Chwaląc się faktem posiadania drugiego imienia, *Christopher Robin*„lekceważąco” (w wersji polskiej, gdzie tym słowem zastąpiono oryginalne *carelessly*, a słoweńskie *brezskrbno*, oba będące dosłownym ekwiwalentem polskiego *beztrosko*) mówi *Pigletowi*: „I’ve got two names”[[15]](#fnote15). Podobnie wygląda to u Majdy Stanovnik, gdzie bohater zachował oryginalne imiona. Tam *Christopher Robin*potwierdza posiadanie podwójnego imienia zdaniem: „Tudi jaz imam dve imeni”[[16]](#fnote16). U Ireny Tuwim natomiast *Krzyś*mówi: „Phi, i ja też mam dwa imiona. Stefan Krzysztof”[[17]](#fnote17). Zabieg ten jest o tyle interesujący, że dodane przez tłumaczkę imię *Stefan*jest wymienione jako pierwsze (mimo nazywania chłopca przez całą książkę *Krzysiem*), niebędące w polskim odpowiednikiem oryginalnego *Robina*. Wciąż jednak, biorąc pod uwagę fakt, że zarówno w Polsce jak i w Słowenii korzystanie z podwójnych imion jest zdecydowanie rzadziej spotykane niż w krajach anglojęzycznych, zrobienie z *Christophera Robina*polskiego *Krzysia*było logicznym zabiegiem ze strony Ireny Tuwim. Zwłaszcza, jeżeli weźmie się pod uwagę fakt, że książka Milne’a skierowana jest docelowo do młodszego odbiorcy. Wymieniona powyżej sytuacja miała miejsce w czasie rozmowy o przodku *Prosiaczka*, który posiadał dwa imiona. Imiona te stanowią grę słowną – tabliczka przy jego domu jest połamana, a napis, który był tam napisany, został w połowie ucięty. Człon, który pozostał, to *TRESSPASSERS W*, co zdaniem *Pigleta*jest „skrótem” od *TRESSPASSERS WILL*, będącego kolejnym „skrótem” od *TRESSPASSERS WILLIAM*, które w domyśle miało stanowić podwójne imię jego wujka. Wspomniana gra słowna dotyczy popularnego znaku z napisem *Tresspassers will be shot*, a jego rozwinięcie z oryginalnej wersji powieście Milne’a stało się tak rozpoznawalne w popkulturze, że doprowadziło nawet do powstania zespołu muzycznego o nazwie *Tresspassers William*, który na przestrzeni piętnastu lat działalności wydał cztery płyty muzyczne[[18]](#fnote18). Z tą grą słowną niezbyt dobrze poradziła sobie Irena Tuwim, która zrobiła napis *WSTĘP BRON*, rozwijając go do *WSTĘP BRONEK*, które miało być skrótem do *WSTĘP BRONISŁAW*. Napis ten traci logiczny sens, biorąc pod uwagę fakt, że popularny znak zakazu jest opisywany jako *WSTĘP WZBRONIONY*. W tym przypadku nie został również zachowany paralelizm między tekstem a ilustracją w analizowanym wydaniu powieści. Tam bowiem widnieje połamana tabliczka z napisem *WSTĘP W*zamiast *WSTĘP BRON*pojawiającego się w tekście. Lepszym zabiegiem mogłoby być zastosowanie polskiego imienia, które zaczyna się na spółgłoskę *W*. Jako przykład można zaproponować chociażby Wojciecha, Władysława czy Waldemara. W tym fragmencie, moim zdaniem znacznie lepiej wypada tłumaczenie na język słoweński. Tam (zarówno na ilustracji, jak i w tekście) pojawia się „imię” *PREHOD P*, oznaczające w domyśle słoweński napis *PREHOD PREPOVEDAN*, występujący na tamtejszych znakach. Litera *P*ma stanowić rozwinięcie do *PRIM*, a całość została wytłumaczona jako skrót od ostatecznego napisu *PREHOD PRIMOŽ*, mającego stanowić podwójne imię wujka *Pujska*. Równie trudne do przetłumaczenia mogło być imię kolejnego z przyjaciół *Winniego*. Jest nim *Eeyore*. Główna trudność wynika z problemu ze znalezieniem odpowiedniego ekwiwalentu do tej nazwy, która stanowi onomatopeję dźwięku wydawanego przez osła. Obie tłumaczki, zarówno polska jak i słoweńska, postanowiły w tłumaczeniu skupić się na wyglądzie tej postaci, a nie na wydawanych przez nią dźwiękach. W efekcie, angielski *Eeyore*stał się polskim *Kłapouchym*(co podkreślało jego oklapnięte uszy) i słoweńskim *Sivčkiem*. W tym ostatnim przypadku, Majda Stanovnik nazwą podkreśliła starość osła, który – jako *Sivček*– miał być już siwy. W efekcie, nie używała przy jego opisie żadnego koloru, w porównaniu do oryginału i polskiego tłumaczenia, gdzie - przy opisie postaci – *Eeyore*był zawsze wymieniany jako „old grey Donkey”, a *Kłapouchy*jako „poczciwy, bury Osioł”. Tam, przedstawiany on był słowami „stari osel Sivček” W przypadku tego typu określeń i dopowiedzeń należy jeszcze wyróżnić kolejną postać pojawiającą się w książce, którą jest *Owl*. Ten, będący przedstawicielem rodzaju męskiego w oryginale, przejął rodzaj żeński jako *Sowa*w polskiej wersji językowej oraz *Sova*w słoweńskiej. Interesujące jest określenie, które pojawia się w momencie, gdy poznajemy tego bohatera. O ile w angielskiej wersji jest to sformułowanie podkreślające w nieco ironiczny sposób jego inteligencję: „it’s Owl who knows something about something”[[19]](#fnote19) (podobnie jak w słoweńskim tłumaczeniu: „je to gotovo Sova, ki ve nekaj o nečem”[[20]](#fnote20)), tak u Ireny Tuwim ten fragment został opuszczony. Zamiast tego, Sowa zyskała stały „przydomek” o zdecydowanie pejoratywnym wydźwięku: *Sowa Przemądrzała*. Pod tą nazwą pojawia się bowiem w zdecydowanej większości przypadków, gdy jest wspominana przez narratora. W przypadku gier słownych wprowadzonych przez Milne’a w oryginalnej powieści, warte analizy są również imiona *Kanga*i *Roo*. *Kanga*jest matką młodego kangura, określanego jako *Baby Roo*. Połączenie ich imion daje nam angielskie słowo *Kangaroo*, które oznacza w języku angielskim kangura. W słoweńskim tłumaczeniu Majdy Stanovnik został zastosowany zabieg analogiczny do oryginału – ze słowa *kenguru*zostały stworzone imiona matki (*Kengu*) oraz jej dziecka (*mali Ru*). Niestety, polskie tłumaczenie zdecydowanie odbiega jakością w tej kwestii. Nie mamy tu bowiem do czynienia z żadną grą słowną, ale z dosłownym i niezbyt trafnym tłumaczeniem. W miejscu *Kangi*otrzymujemy *Mamę-Kangurzycę*, a zamiast *Baby Roo*pojawia się *Maleństwo*. Oprócz samych imion poszczególnych bohaterów, bądź też nazw własnych nazywających poszczególne charakterystyczne miejsca z powieści, pojawiają się tam równie inne z nich. Szczególną uwagę przyciąga przy tym angielskie *Heffalump*. Słowo to ma swoją genezę w dziecięcym przejęzyczeniu, podczas próby wymowy angielskiego *elephant*[[21]](#fnote21). Nie jest znana dokładna etymologia tego słowa, choć najprawdopodobniej jest ono autorstwa syna Milne’a, podobnie jak niektóre z imion pojawiających się w powieści. Ze względu na brak ekwiwalentu, w tłumaczeniu Majdy Stanovnik pojawiło się podobne słowo, będące niejako powiązane ze słoweńskim *slon*, które również brzmi jak stworzone przez dziecko w czasie niepoprawnej próby jego wymowy. W tym tłumaczeniu pojawiające się w powieści słonie określane są mianem *slovon*, które w przeciwieństwie do oryginału, pisane jest małą literą. Irena Tuwim postanowiła wyróżnić te stworzenia poprzez wielką literę, nie zmieniając jednak w żaden sposób pisowni polskiego wyrazu. W efekcie, otrzymujemy po prostu *Słonia*, który pojawia się w piątym rozdziale. Należy jednak wspomnieć o tym, że słowo *hefalump*jest nieco bardziej zakorzenione w polskiej k ulturze. Wszystko za sprawą filmu animowanego *Kubuś i Hefalumpy*, w którym stworzenia te są opisywane nazwą, będącą zapożyczeniem oryginalnego, angielskiego *Heffalump.*Film ten jednak ukazał się znacznie później, niż tłumaczenie Ireny Tuwim. Miał on bowiem swoją premierę w 2005 roku, a więc w zupełnie innych czasach, gdy zapożyczenia z języka angielskiego stały się znacznie bardziej powszechne. Ze względu na mnogość pojawiających się w powieści nazw własnych, w analizie skupiłem się przede wszystkim na imionach oraz pojedynczych, najważniejszych nazwach (jak na przykład *Stumilowy Las*), które za sprawą kultowej pozycji powieści Milne’a są już głębiej zakorzenione w polskiej kulturze. Za sprawą chęci ukazania wyjątkowości wszystkiego, z czym na swojej drodze spotykał się *Winnie-the-Pooh*, zdecydowana większość określeń dotyczących miejsc lub przedmiotów, napisana jest wielką literą. W tych przypadkach obie tłumaczki znakomicie sobie poradziły w przypadku celowych błędów ortograficznych, pojawiających się w oryginale. Wśród nich można wymienić chociażby napis na słoiku z miodem tytułowego bohatera, który u Milne’a został opisany jako *HUNNY*, u Tuwim jako *MJUT*, a u Stanovnik jako *MET*. Również określające i używane przez naszego protagonistę określenia, takie jak *Bear of Very Little Brain*(pl. *Miś o Bardzo Małym Rozumku*, sł. *medved z zelo majhnimi možgani*) czy stanowiące bardzo charakterystyczny element, szczególnie w polskiej wersji językowej *small something*(pl. *małe Conieco*, sł. *kaj malega*), zostały przetłumaczone z wykorzystaniem najbardziej pasujących ekwiwalentów, zachowując sens oryginału. Warto jednak przy tym nadmienić, że o ile większość z tych określeń w angielskiej wersji językowej również była napisana wielką literą, tak Irena Tuwim zastosowała ten zabieg w większej ilości z nich (czego przykład może stanowić wspomniane powyżej *małe Conieco*). Za sprawą licznych derywacji semantycznych[[22]](#fnote22) w wersji Tuwim, niektóre wyrazy pospolite, pojawiające się często jednokrotnie w całej powieści, stają się nazwami własnymi. Majda Stanovnik ograniczyła się z użyciem wielkiej litery właściwie jedynie do imion postaci oraz nazw własnych poszczególnych miejsc, co również jest widoczne w wymienionych powyżej przykładach. Polski *Kubuś Puchatek*jest nazwą niezwykle silnie zakorzenioną w polskiej kulturze. Tłumacząc poszczególne nazwy, Irena Tuwim momentami pisała tę powieść po raz kolejny, gdyż w niektórych przypadkach bardzo odbiegła od oryginału Alana Alexandra Milne’a, dodając również niektóre frazy od siebie. Tłumaczenie to jest bez wątpienia dobre, czego dowodem może być fakt, że krytykujące go opracowania są bardzo nieliczne, a najbardziej znane z nich, które zostało przytoczone na samym początku niniejszej pracy, nie zyskało wielu głosów poparcia. Powstała w jego skutek *Fredzia Phi-phi*[[23]](#fnote23)została poddana znacznie większej krytyce, jako powieść przetłumaczona momentami zbyt dosłownie. W efekcie, próba zachowania jak największej zgodności z oryginałem, często niezależnie od panujących zasad gramatyki, wpłynęła negatywnie na odbiór i dziecięcy wydźwięk powieści (niezależnie od tego, że taki zabieg sprawdził się w przypadku niektórych gier słownych)[[24]](#fnote24). U Majdy Stanovnik otrzymujemy natomiast połączenie cech widocznych w obu polskich tłumaczeniach. Słoweńska tłumaczka potrafiła zachować odpowiedni balans, dobrze przekładając angielskie gry słowne na język słoweński, a jednocześnie zachowując odpowiedni wydźwięk i logikę widoczną w oryginale Milne’a. Przykład tłumaczenia Ireny Tuwim może jednak świadczyć o tym, że nie dosłowność jest najważniejsza w zawodzie tłumacza, a kontekst i umiejętność dopasowania tekstu do odbiorcy, do którego docelowo skierowany jest konkretny tytuł. Tym, w przypadku powieści *Winnie-the-Pooh*jest przede wszystkim dziecko, dlatego też za właściwe można uznać poszczególne, opisane w niniejszym tekście zabiegi (jak na przykład zdrobnienia czy zamiana niektórych fraz względem oryginału), zastosowane w tym najpopularniejszym polskim tłumaczeniu.   **BIBLIOGRAFIA** Literatura: **Adamczyk M.**, *Polskie tłumaczenia angielskiej literatury dziecięcej. Problemy krytyki przekładu*, Wrocław: Ossolineum, 1988. **Jarniewicz J.**, *Jak Kubuś Puchatek stracił dziecięctwo*, [w:] Jarniewicz J., *Gościnność Słowa. Szkice o przekładzie literackim*, Kraków: Wydawnictwo Znak, 2012, ss. 225-231. **Milne A. A.**, *Fredzia Phi-Phi*, tłum. Monika Adamczyk, Lublin: Wydawnictwo Lubelskie, 1991. **Milne A. A.**, *Kubuś Puchatek*, tłum. Irena Tuwim, Warszawa: Nasza Księgarnia, 1979. **Milne A. A.**, *Medved Pu*, tłum. Majda Stanovnik, Ljubljana: Mladinska knjiga, 1977. **Milne A. A.**, *Winnie-The-Pooh*, London: Penguin Group 1992. **Sojda S.**, *Adresat dziecięcy w tłumaczeniu „Winnie-the-Pooh” A. A. Milne’a na język polski i słowacki*, [w:] Przekłady Literatur Słowiańskich 3/1, 2012, s. 149-163. **Rzetelska-Feleszko E.**, *Nazwy własne*, [w:] „Współczesny język polski” pod red. Jerzego Bartmińskiego, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2001, ss. 405-410. Źródła internetowe: English Oxford Living Dictionaries, *Heffalump*, , 05.01.2019. Fran, *kunec*, <[https://fran.si/208/sinonimni-slovar/4357545/kunec](https://fran.si/208/sinonimni-slovar/4357545/kunec)> , 01.01.2019. Just-Pooh, *Winnie-the-Pooh*, , 02.01.2019. LavaSurfer.com, *Winnie-the-Pooh*FAQ, [<](http://www.lavasurfer.com/pooh-faq2.html)[https://www.lavasurfer.com/pooh-faq2.html](https://www.lavasurfer.com/pooh-faq2.html)[>,](http://www.lavasurfer.com/pooh-faq2.html) 02.01.2019. The Canadian Encyclopedia, *Winnie-the-Pooh,*<[https://www.thecanadianencyclopedia.ca/en/article/winnie-the-pooh](https://www.thecanadianencyclopedia.ca/en/article/winnie-the-pooh)>, 31.12.2018. The Guardian, *In Pooh’s footsteps*, <[https://www.theguardian.com/travel/2011/apr/10/winnie-pooh-ashdown-forest](https://www.theguardian.com/travel/2011/apr/10/winnie-pooh-ashdown-forest)>, 02.01.2019. Wikipedia, *Trespassers William*, <[https://en.wikipedia.org/wiki/Trespassers_William](https://en.wikipedia.org/wiki/Trespassers_William)>, 02.01.2019.   [1.](#note1) Milne A. A., *Fredzia Phi-Phi*, tłum. Monika Adamczyk, Lublin: Wydawnictwo Lubelskie, 1991. [2.](#note2) Milne A. A., *Winnie-The-Pooh*, London: Penguin Group, 1992. [3.](#note3) Milne A. A., *Kubuś Puchatek*, tłum. Irena Tuwim, Warszawa: Nasza Księgarnia, 1979. [4.](#note4) Milne A. A., *Medved Pu*, tłum. Majda Stanovnik, Ljubljana: Mladinska knjiga, 1977. [5.](#note5) Sojda S., *Adresat dziecięcy w tłumaczeniu „Winnie-the-Pooh” A. A. Milne’a na język polski i słowacki*, [w:] Przekłady Literatur Słowiańskich 3/1, 2012, s. 149-163. [6.](#note6) Adamczyk M., *Polskie tłumaczenia angielskiej literatury dziecięcej. Problemy krytyki przekładu*, Wrocław: Ossolineum, 1988, s. 182. [7.](#note7) Milne A. A., *Winnie-The-Pooh*, s. 3. [8.](#note8) Milne A. A., *Medved Pu*, s. 12. [9.](#note9) [https://www.thecanadianencyclopedia.ca/en/article/winnie-the-pooh](http://www.thecanadianencyclopedia.ca/en/article/winnie-the-pooh)[dostęp 31.12.2018]. [10.](#note10) Milne A. A., *Winnie-The-Pooh,*s. 4. [11.](#note11) http://www.just-pooh.com/pooh.html [dostęp 02.01.2019]. [12.](#note12) [https://www.theguardian.com/travel/2011/apr/10/winnie-pooh-ashdown-forest](http://www.theguardian.com/travel/2011/apr/10/winnie-pooh-ashdown-forest)[dostęp 02.01.2019]. [13.](#note13) [https://www.lavasurfer.com/pooh-faq2.html](http://www.lavasurfer.com/pooh-faq2.html)[dostęp 02.01.2019]. [14.](#note14) [https://fran.si/208/sinonimni-slovar/4357545/kunec](https://fran.si/208/sinonimni-slovar/4357545/kunec) [dostęp 01.01.2019]. [15.](#note15) Milne A. A., *Winnie-The-Pooh*, s. 34. [16.](#note16) Milne A. A., *Medved Pu*, s. 27. [17.](#note17) Milne A. A., *Kubuś Puchatek*, s.33. [18.](#note18) [https://en.wikipedia.org/wiki/Trespassers_William](https://en.wikipedia.org/wiki/Trespassers_William) [dostęp 02.01.2019]. [19.](#note19) Milne A. A., *Winnie-The-Pooh*, s. 48. [20.](#note20) Milne A. A., *Medved Pu*, s. 34. [21.](#note21) https://en.oxforddictionaries.com/definition/heffalump [05.01.2019]. [22.](#note22) Rzetelska-Feleszko E., *Nazwy własne*, [w:] „Współczesny język polski” pod red. Jerzego Bartmińskiego, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2001, ss. 405-410. [23.](#note23) Milne A. A., *Fredzia Phi-Phi*. [24.](#note24) Jarniewicz J., *Jak Kubuś Puchatek stracił dziecięctwo*, [w:] Jarniewicz J. „Gościnność Słowa. Szkice o przekładzie literackim”, Kraków: Wydawnictwo Znak, 2012, ss. 225-231. ## Custom Fields **Страница:** 102-110